«Καλό κρασί σημαίνει πρωτίστως καλό αμπέλι», συνηθίζει να λέει ο Βασίλης Χατζηεμμανουήλ, πιστεύοντας ότι δεν μπορείς να έχεις ποιοτικές ετικέτες αν δεν αγαπάς τους αμπελώνες σου. Από μικρό παιδί έμαθε πώς να φροντίζει τα αμπέλια, να τα προστατεύει από ασθένειες, να αναγνωρίζει τις ανάγκες τους και να τα αναπτύσσει με ήπιο ρυθμό. Δύο είναι τα βασικά στάδια των γεωργικών εργασιών στη διάρκεια του χρόνου, το κλάδεμα και ο τρύγος.

Αρχές φθινοπώρου, δηλαδή λίγο μετά την ολοκλήρωση του τρύγου, πέφτουν τα φύλλα από τα κλήματα και τα αμπέλια σταδιακά μπαίνουν σε μια φάση λήθαργου. Τον Ιανουάριο, όταν τα αμπέλια είναι εντελώς στεγνά από χυμούς, ξεκινάει το κλάδεμα. Κόβεται προσεκτικά όλο το κλήμα και μένει ο χοντρός κορμός από τον οποίο θα γεννηθούν οι καινούργιοι βλαστοί. Γύρω στον Μάιο, όταν το αμπέλι έχει ήδη ψηλώσει αρκετά, επιλέγονται οι βλαστοί που θα αφαιρεθούν και εκείνοι που θα παραμείνουν για να δώσουν τα σταφύλια.

Ο τρύγος αποτελεί τον πιο σημαντικό κρίκο στην παραγωγή ενός κρασιού. Η συγκομιδή των σταφυλιών ξεκινά τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Νωρίς το πρωί, τα τσαμπιά κόβονται με μεγάλη προσοχή και τοποθετούνται σε κλούβες μικρής χωρητικότητας, ώστε να μην πιέζονται και τραυματίζονται. Στη συνέχεια μεταφέρονται άμεσα στο οινοποιείο, όπου, ανάλογα με την ποικιλία, καταλήγουν είτε στο πατητήρι είτε στον οινοποιητή. Εξαίρεση αποτελούν τα σταφύλια που προορίζονται για το γλυκό κρασί, τα οποία απλώνονται στον ήλιο μέχρι να σταφιδιάσουν και να χάσουν την υγρασία τους.